نتایج انتخابات شورای پنجم شهر بروجرد1396

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

به گزارش انتخاب ؛ در این جلسه انتخاب شهردار تهران در دستور کار اعضای شورای شهر قرار دارد و قرار است تا دقایقی دیگر از بین دو گزینه محسن هاشمی و محمد باقر قالیباف یک کدام با رای اکثریت اعضا برای شهرداری تهران انتخاب شوند.

با توجه به برگزاری جلسه انتخاب شهردار تهران به صورت غیرعلنی تعداد قابل توجهی از خبرنگاران از رسانههای مختلف در پشت در جلسه حاضر هستند

این در حالی است که به گفته یکی از اعضای شورا قرار است هر چند دقیقه رضا تقیپور سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران محتوای جلسه را در بین خبرنگاران مطرح کند.

دقایقی پیش محمد باقر قالیباف و محسن هاشمی برای ارائه برنامههای خود به جلسه شورای شهر تهران آمدند.

اولین سخنان سخنگو

ضا تقیپور سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران با حضور در جمع خبرنگاران اظهار داشت: همانطور که میدانید برابر قانون اولین وظیفه شورای شهر بلافاصله بعد از رسمیت و انتخاب هیئت رئیسه شورا، انتخاب شهردار است.

وی تصریح کرد: نخستین جلسه شورای چهارم هفته گذشته برگزار شد و در آن رئیس و هیئت رئیسه انتخاب شدند و در واقع گام اول از وظایف شورا برداشته شد.

تقیپور ادامه داد: تکلیف بعدی اعضای شورا، انتخاب شهردار است و مسجد جامعی رئیس شورا اعلام کرده است که در جلسه امروز انتخاب شهردار در دستور کار شورا قرار دارد.

سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران اضافه کرد: جلسه امروز با حضور 31 عضو رأس ساعت 9 و بعد از تلاوت آیاتی چند از کلامالله مجید شروع شده و اولین دستور این جلسه تعیین شهردار تهران است.

تقیپور ادامه داد: طی حدود سه ماه از زمان انتخابات گزینههای مختلفی برای شهرداری بررسی شده و عزیزان در محافل غیر رسمی حضور یافتند و برنامههای خود را اعلام کردند که بین 18 تا 21 نفر در این فرآیند بررسی شدهاند.

وی اضافه کرد: برابر قانون هر کسی میخواهد نامزد شهرداری شود باید 5 نفر از اعضای شورا نامزدی وی را کتبا یا شفاها اعلام کنند.

سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران ادامه داد: در این جلسه بیش از 5 نفر از اعضای شورای شهر آقایان قالیباف و هاشمی را به رئیس جلسه معرفی کردند و قرار شده هر دوی این کاندیداها در جلسه حاضر شوند و به مدت نیم ساعت برنامههای خود را به صورت رسمی علام کنند.

وی تأکید کرد: بعد از اعلام برنامهها اعضای شورای شهر وارد رأیگیری میشوند ضمن اینکه هیئت رئیسه تصمیم گرفته امروز شهردار انتخاب شود و اگر جلسه طولانی شد، جلسه قطع نمیشود.

تقیپور افزود: بر حسب تصمیم هیئت رئیسه چنانچه جلسه طولانی شود، جلسه قطع نخواهد شد و رئیس تنفس اعلام میکند و این در حالی است اگر جلسه امروز تا شب هم طول کشید همانند جلسات مجلس تا فردا صبح و تا انتخاب شهرداری جلسه ادامه خواهد داشت.

سخنرانی 30 دقیقهای قالیباف آغاز شد

بعد از حضور قالیباف و هاشمی در صحن شورای شهر تهران، دقایقی پیش محمدباقر قالیباف برای ارائه برنامههای خود پشت تریبون قرار گرفت. قالیباف 30 دقیقه فرصت دارد تا ضمن ارائه برنامههای خود برای آینده شهر تهران، از عملکرد خود در دوره گذشته نیز دفاع کند.

آغاز ارائه برنامه توسط محسن هاشمی

با پایان سخنرانی و ارائه برنامه توسط محمدباقر قالیباف، محسن هاشمی نیز پشت تریبون قرار گرفت تا به مدت 30 دقیقه، برنامههای خود برای آینده شهرداری و شهر تهران را ارائه کند.

تقی پور: به زودی رای گیری آغاز می شود

به گفته سخنگوی شورای شهر تهران، بعد از صحبتهای هاشمی، طبق برنامه ریاست شورا، به رأیگیری خواهیم پرداخت.

تقیپور با بیان اینکه اعضای شورا، بر اینکه نامزدها به جزئیات نپردازند، توافق دارند و نیازی به جلسه مجدد نیز نخواهد بود. ضمن اینکه اعضای شورا پیشنهاد سرپرست برای شهرداری تهران را هم مطرح نکردهاند.

خروج قالیباف و محسن هاشمی

محمدباقر قالیباف و محسن هاشمی بعد از ارائه برنامههای خود، دقایقی پیش صحن شورای شهر تهران را ترک کردند و به این ترتیب تا دقایقی دیگر اعضای شورای شهر آماده رأیگیری برای انتخاب شهردار تهران میشوند.

توزیع برگههای رأی بین اعضای شورا

با خروج دو گزینه تصدی شهرداری تهران، مراسم رأیگیری آغاز شده است و برگههای رأی بین اعضای شورای شهر توزیع شد. تا دقایقی دیگر اعضای شورا، برگههای خود را در صندوق میاندازند.

شمارش آرا آغاز شد

با اتمام رأیگیری، شمارش آرای اعضای شورای شهر برای انتخاب شهردار تهران آغاز شد.

تقیپور در جمع خبرنگاران حاضر شد و گفت: رأیگیری برای اولینبار انجام شد؛ 15 رأی برای هاشمی و 15 رأی برای قالیباف بیرون آمد و یک رأی سفید بیرون آمد. رأیگیری دوباره تکرار میشود و این کار براساس قانون تکرار میشود و محدودیتی برای تکرار رأیگیری وجود ندارد.

آغاز دور دوم رای گیری

برگههای اخذ رأی برای دومینبار بین اعضای شورای شهر توزیع شد. آنطور که تقیپور گفت رأیگیری تا زمانی انجام میشود که یکی از گزینهها حداقل تعداد نصف به علاوه یک آرا را به خود اختصاص دهد و شهردار تهران شود.

برگههای رأی، جمعآوری و شمارش آرای اعضای شورای شهر برای انتخاب شهردار، برای دومینبار آغاز شد.

شمارش آرای اعضای شورای شهر به پایان رسید.

براساس شمارش مجدد آرای اعضای شورای شهر، محمدباقر قالیباف 17 رأی و محسن هاشمی 14 رأی را به خود اختصاص دادند و با این وجود، محمدباقر قالیباف بار دیگر شهردار تهران شد.

ظاهراً دو نفر از 15 نفری که دور نخست رای گیری، به محسن هاشمی رای داده بود، در دور دوم تغییر نظر داده و محمدباقر قالیباف را انتخاب کرده است. همچنین فردی که در دور اول رای ممتنع داده بود، در دور دوم نیز نام قالیباف را به صندوق انداخته است.

از نحوه انتخاب شهردار بیشتر بدانید
شوراهای اسلامی در ایران هنوز نتوانستهاند به طور کامل از اختیارهایی که شوراهای محلی در کشورهای توسعهیافته دارند، برخوردار شوند و اقتدار و صلاحیت آنان همچنان حداقل باقی مانده است؛ با این حال، اعمال همین اقتدار حداقلی نیز گاه با مشکلاتی روبهرو میشود. یکی از مواردی که تأثیر فروانی در تحقق مردمسالاری محلی دارد، انتخاب شهردار، بویژه در کلانشهرها از سوی شوراهای اسلامی است. برای بررسی دقیقتر این موضوع با دکتر علیاکبر گرجی اَزَندَریانی، عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی و وکیل پایه یک دادگستری گفتوگو کردیم که میخوانید.

---

انتخاب شهرداران یکی از موضوعهای جدی روزهای اخیر است. با توجه به نزدیک شدن زمان انتخاب شهرداران دلیل حساسیت این موضوع چیست؟
دلیل این حساسیت مهم بودن جایگاه شهرداری به عنوان بازوی اجرایی شوراهاست. يكي از مؤلفههای مهمی که انتخاب شهرداران را در قانون اساسي متبلور ميسازد، قدرت الزامآور تصميمات شوراها در حوزه اختيارات قانوني است. همانطور که میدانیم مهمترین رکن اجرایی شورای شهر و به عبارتی بازوی اجرایی شوراها، شهرداری است، پس انتخاب این بازوی قدرتمند تأثیر زیادی در ارایه مطلوب خدمات شهری و اجرای صحیح مصوبات دارد. البته انتخاب شهردار در کلانشهرها، خواه ناخواه، چهرهای سیاسی به خود گرفته است و برخلاف ماهیت خدماتی و اداری شهرداری، تصاحب این سمت با رقابتهای پر چالشی روبهرو میشود.

آیا انتخاب شهردار در تحقق نظام عدم تمرکز اداری تأثیر دارد؟

بله، انتخاب شهردار در تحقق نظام عدم تمرکز تأثیر بسزایی دارد و به همین دلیل باید در انتخاب آن دقت شود. تحقق نظام عدم تمرکز اداری نشاندهنده مشارکت مردم در مدیریت محلی است. از این رو، تمرکززدایی اداری را هم میتوان از مصادیق اعمال حق تعیین سرنوشت دانست. حق تعیین سرنوشت را نمیتوان فقط به مباحثی نظیر حاکمیت ملی و انتخابات سیاسی تقلیل داد؛ حق تعیین سرنوشت، علاوه بر انتخابات ملی در بسیاری از عرصهها از جمله در مدیریت محلی نیز باید تضمین شود و مورد احترام قرار گیرد.

قوانین مرتبط با انتخاب شهرداران از سوی شوراها چیست؟

واگذاری انتخاب شهرداران به شوراهای اسلامی شهر جزو حداقل صلاحیتهای اعطاشده به واحدهای محلی است. در بند یکم ماده 71 قانون تشكيلات، وظايف و انتخابات شوراهاي اسلامي كشور و انتخاب شهرداران مصوب 1375، انتخاب شهرداران برای یک دوره چهار ساله از وظایف شوراهای شهر دانسته شده است که باید «بلافاصله پس از رسميت يافتن» نسبت به آن اقدام کنند. بر اساس تبصره 3 این ماده «نصب شهرداران در شهرهایی با جمعيت بيشتر از دويست هزار نفر و مراكز استان بنا به پيشنهاد شوراي شهر و حكم وزير كشور و در ساير شهرها به پيشنهاد شوراي شهر و حكم استاندار صورت ميگيرد.» شوراي شهر بر اساس ضوابط و شرايط احراز صلاحيت شهرداران مندرج در آییننامه مصوب اين قانون، شهردار مورد نظر خود را انتخاب ميكند. وزير كشور و استانداران موظفند حكم شهردار معرفيشده را ظرف مدت ده روز صادر کنند. در صورتي كه وزير كشور يا استاندار، شهردار معرفيشده را واجد شرايط تعيينشده نداند، مراتب را با ذكر دليل و مستندها به شوراي شهر منعكس ميکند، در صورت اصرار شوراي شهر بر نظر قبلي خود و صادرنشدن حكم شهردار، موضوع توسط شورای شهر به هيأت حل اختلاف ذيربط ارجاع خواهد شد.
هيأت مذكور ظرف پانزده روز مكلف به تصميمگيري است و تصميم آن هيأت برای وزارت كشور و شوراي اسلامي شهر لازمالاجراست. چنانچه در مدت مقرر، هيأت حل اختلاف نظر خود را اعلام نکنند، نظر شوراي شهر متبع خواهد بود و شهردار ميتواند اختيارات قانوني خود را اعمال و اجرا کند.
انتخاب شهردار در زمره صلاحیتهای شورای شهر است و وزیر کشور یا استاندار نقشی جز اعمال نوعی نظارت قانونی در اینباره ندارند. به دیگر سخن، نماینده دولت (وزیر کشور یا استاندار) در اینجا، هیچ صلاحیتی برای تحمیل شخص مورد نظر خود به اعضای شوراهای شهر ندارد و حتی در صورتی که وزیر کشور یا استاندار بنا به ملاحظاتی با گزینه مورد نظر شورای شهر برای شهرداری موافق نباشد، حق ابطال این انتخاب را نیز ندارد که این موضوع نشانگر آن است که رابطه دولت و شوراهای شهر در این زمینه از نوع مناسبات سلسله مراتبی نیست.

آیا تشخیص شایستگی نامزدهای احراز سمت شهرداری نیز بر عهده شوراهای اسلامی شهر است؟

تشخیص شایستگیها و صلاحیت نامزدهای احراز سمت شهرداری اصولا با شوراهای اسلامی شهر است و نهادها و مقامهای ملی مانند رییسجمهوری، وزرا یا حتی نمایندگان مجلس نیز اجازه مداخله و اعمال نفوذ در فرایند تعیین شهردارها را ندارند. بر این اساس، هر نوع تحدید حق انتخاب شهرداران توسط ارباب قدرت از مصادیق بارز سوءاستفاده از اختیارات است. در اینباره، هیأت دولت در مورخ 11 شهریور 1377 «آییننامه اجرایی شرایط احراز تصدی سمت شهردار» را به تصویب رسانده است که توجه به آن میتواند راهگشا باشد. در ماده یکم این آییننامه چنین آمده است: «کسانی را میتوان به سمت شهردار انتخاب نمود که دارای شرایط زیر باشند:
الف - تابعیت جمهوری اسلامی ایران؛ ب - حتیالمقدور متأهل و دارای حداقل 25 سال سن و 5 سال سابقه اجرایی در موقع انتخاب شدن؛ پ- انجام خدمت وظیفه عمومی (دوره ضرورت) یا داشتن معافیت دایم در زمان صلح؛ ت - اعتقاد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و قانون اساسی؛ ث – دارا بودن حسن شهرت؛ ج -داشتن توانایی جسمی و روحی برای انجام کار؛ چ - نداشتن محکومیت کیفری که مستلزم محرومیت از حقوق اجتماعی باشد؛ ح – دارا بودن تحصیلات و تجربه به شرح زیر: 1- حداقل تحصیلات کارشناسی (لیسانس) برای شهرداریهای درجه 1تا 6؛ 2- حداقل تحصیلات کارشناسی (لیسانس) با گرایشهای مشخص شده توسط وزارت کشور برای شهرداریهای درجه 7تا 10؛ 3- برای شهرداریهای درجه 11 و 12 حداقل تحصیلات کارشناسی ارشد (فوق لیسانس) با گرایشهای مشخص شده توسط وزارت کشور.»

با قبول اینکه شوراها به صورت مستقل شهردار را انتخاب میکنند آیا حق نظارت را هم میتوان برای این مقامها قایل شد؟

دقیقا، همانطور که در قانون تشکیلات شوراها نیز اشاره شده، کارکرد اصلی و مهم و اولیه شوراها همان نظارت است و مطابق مفهومی که قانون اساسی اراده کرده است، چنین نهادی در امور محلی از نظارت شورا مستثنا نیست. هر چند باید اشاره کرد که این نظارت واجد ضعف و شدت است و مهمترین و تأثیرگذارترین آنها، نظارت بر شهرداری است. البته در اینجا لازم است بگویم که نظارت شوراها را میتوان در ابعاد و روشهای مختلف و گوناگون مورد مطالعه و ارزیابی قرار داد؛ این نظارت فقط شامل یک نهاد خاص مثل شهرداری نیست، بلکه باید این نظارت را یک نظارت عام دانست، چنانکه از محتوای اصل یکصدم قانون اساسی برمیآید شهرداری به عنوان رکن اجرایی نهاد محلی شوراها، از طرق مختلف، تحت نظارت عالی شورای اسلامی قرار دارد. شهردار منتخب شوراهای اسلامی نیز تا زمانی که مورد وثوق و تأیید اعضای شوراهای اسلامی شهر باشد به ادامه فعالیت میپردازد در غیر اینصورت یعنی تخطی و انحراف از صلاحیتهای تعیینشده و به عبارت بهتر از برنامههای مشخصی که اعضای شوراهای اسلامی شهر بر اساس آن به شهردار رأی دادهاند، وی از کار برکنار میشود. کیفیت عزل و به عبارت بهتر استیضاح شهردار در ماده 73 قانون شوراهای اسلامی مصوب 1375 مورد اشاره قرار گرفته است.

اگر مدیریت، به درختی تشبیه شود که شاخههای گوناگونی، مانند مدیریت صنعتی، مدیریت مالی و چون اینها، دارد، یکی از شاخههای جدید این درخت، مدیریت شهری است. روشن است که مشخصات و ساختار نهادهای قانونی اداره کننده شهر، از کشوری به کشور دیگر، تفاوت دارد و هر جامعهای، با توجه به ساختار اقتصادی، اجتماعی و سیاسی خود، تعریف یا تلقی ویژهای از مدیریت شهری دارد.

معیارهای شناسایی شهر، از گونههای غیر خود، به طور معمول، میزان جمعیت، شغل غالب مردم ساکن، وجود شهرداری و مواردی اینگونه بودهاست. امروزه، شهرها، از دو جنبه، اهمیت یافتهاند: یکی، بعنوان مرکز تجمع گروه عظیمی از مردم و دیگری بعنوان عمدهترین بازیگر نقش اقتصادی، در کل اقتصاد ملی. از اینرو، باید به مسائل و مشکلات آنها، توجه بیشتر و دقیق تر کرد. زیرا، در حالتی که برنامهریزی دقیق و درست، سبب رشد اقتصادی، تثبیت سیاسی و افزایش مشارکت شهروندان درامور شهرها میگردد، شکست در حل مشکلات و مسائل شهری، سبب رکود اقتصادی، نارضایتیهای اجتماعی و سیاسی، فقر، بیکاری و تخریب محیط زیست خواهد شد.

ترکیب مدیریت و شهر، مفهوم ساماندهی به امور مربوط به برنامهریزی، سازماندهی، بسیج منابع و امکانات، هدایت و کنترل، در محدوده شهر را تداعی مینماید. مفهومی که در کشورهای مختلف به دلیل ساختارهای سیاسی و رویکردهای اقتصادی، نهادهای متفاوتی را با الگوهای متفاوتی در خود درگیر دارد.

استرن steren، در سال ۱۹۹۳ میلادی، طی مقالهای در نشریه شهرها Cities بیان میکند که اصول کلی برای فهم مدیریت شهری وجود ندارد و مفهوم اصلی این واژه بسیار گیج کنندهاست. مدیریت شهری با توجه به سلیقهها، ادارک افراد و همچنین اقتضای سیاسی – اجتماعی زمانهای مختلف معانی متفاوت داشتهاست. چنانچه ما در زمان کنونی نیز این اختلاف معانی ومفهوم را کاملاً شاهد هستیم.

از نظر بانک جهانی مدیریت شهری یک فعالیت شبه تجاری برای دولت هاست. به عبارت دیگرمدیریت شهری یعنی اداره امور شهری و کارایی بیشتر برای استفاده از وامهای بانک جهانی میباشد. بعضی اوقات مدیریت شهری بعنوان ابزاری برای اجرای سیاستگذاریهای شهری در نظر گرفته میشود که به مفهوم علم اداره جامعه میباشد.[جلال نعمتاللهی]

مدیریت شهری در جهان معاصر[ویرایش]

سازمان ملل متحد، برای ارتقای مدیریت شهری و ارتقای مردمسالاری، بر پارهای از موضوعها و اولویتها تأکید ویژه دارد که عبارتند از:

• بازنگری در جایگاه و کارکردهای دولت
• تلاش برای تعیین راهبردهای شهر با مشارکت نهادها و شهروندان
• شفافیت کارکرد مالی در تمام سطوح
• جریان آزاد اطلاعات، به عنوان لازمهٔ شفافیت و مشارکت
• تأکید بر جایگاه رهبری مدیریت شهری
• وجود ضابطههای اخلاقی برای رفتار مدیریت شهری

برنامهریزی اجتماعی، از دهه ۱۹۶۰ میلادی رواج یافت. در آن دهه، دولت و مدیران شهرهای بزرگ دریافتند که ناآرامیهای اجتماعی مانند قومی، نژادی و طبقاتی؛ تهدیدی برای پایداری اقتصادی و سیاسی در شهرها است. از اینرو، مقوله برنامهریزی اجتماعی، اقبال و رواج یافت. در واقع، برنامهریزی اجتماعی، به عنوان نشانهای از برابری طلبی و مشارکت جویی دولت و مدیران شهر، تفسیر شد. (رمضانی خورشیددوست، ۱۳۸۲، ۳۸ – ۴۱)

با این حال نقطه شروع مدیریت شهری به معنای نوین آن را بایستی در تحولات دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی جست. در این زمان و پس از دوره رکود نسبی دهه ۸۰ مضامین و مفاهیم جدیدی در ارتباط با نقش و وظایف دولتها به وجود آمد و دولت رفاهی که در دهه ۷۰ ناکارآمدی خود را در مواجهه با رخدادهای جاری در زمینههای فنی و اجتماعی نشان داده بود جای خود را به دولت حداقلی داد و دولتهای محلی در پرتو مدیریت نوین دولتی^[۲] به توانمندساز بدل شدند. فرایند تمرکززدایی نیز در تبدیل مدیریت شهری به یک فعالیت قدرتمند و داراری اختیارات قانونی سرعت بخشید. در گام آخر تحلیل اندیشههای پوزیتویستی در مقابل تفکرات انتقادی و ساختگرایانه در حوزههای اجتماعی و فرهنگی و شکست راه حلهای همسان در نقاط مختلف که از روی نمونههای غربی الگو برداری شده بودند (به عنوان نمونه طرحهای اقتصادی در آمریکای لاتین) و تأکید بر حل مشکلات به صورت محلی در اهداف توسعه هزاره[۱] سبب تقویت بیش از پیش مدیریت شهری، علیالخصوص در کشورهای در حال توسعه شد.

اهداف مدیریت شهری[ویرایش]

1. ارتقای شرایط کار و زندگی همه جمعیت شهر با توجه به افراد و گروههای کم درآمد
2. تشویق توسعه اقتصادی و اجتماعی پایدار
3. حفاظت از محیط کالبدی شهر

وظایف مدیریت شهری[ویرایش]

یک مدیر شهری باید بتواند در دنیای رقابتی نقاط قوت و ضعف شهر خود را شناخته و درصدد تقویت مزایای رقابتی آن برآید. از این رهگذر است که شهر میتواند نقطه قابل اتکایی در شبکه جهانی شهرها بیابد و کارکردهای خود را در نظام سرمایه داری بینالملل بهبود بخشد. بدین ترتیب «مدیر شهری» با «مدیر شهرداری» تفاوتهای بسیار دارد چه اینکه اولی مسئول ارتقای قابلیتها و توانمندیهای شهر و شهرنشینان است در حالیکه دومی بیشتر مجری است و پاسخگویی آن تنها محدود به نحوه عملکرد است و نه نتایج و پیامدها. بسیاری، معتقدند که جامعه آینده، جامعهای شهرنشین خواهد بود؛ بنابراین، شهرها به جای این که مکانهایی بی ثمر برای سرمایهگذاری اقتصادی یا تراکم کارگران بیکار با انبوه مشکلات اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی باشند؛ باید که به مراکز رشد و پویایی اقتصادی و اجتماعی، در چارچوب ملی، بدل شوند. این مراکز، باید که آفرینشگر فرصتهایی ارزنده برای رفاه و توسعه نه تنها جمعیت ساکن در آن، بلکه جمعیت تمامی کشور باشد.

1. آمادهسازی زیرساختهای اساسی برای عملکرد کارآمد شهرها
2. آمادهسازی خدمات لازم برای توسعه منابع انسانی، بهبود بهرهوری و بهبود استانداردهای زندگی شهری
3. تنظیم فعالیتهای تأثیرگذار بخش خصوصی بر امنیت، سلامتی و رفاه اجتماعی جمعیت شهری
4. آماده ساختن خدمات و تسهیلات لازم برای پشتیبانی فعالیتهای مولد و عملیات کارآمد موسسههای خصوصی در نواحی شهری
5. برنامهریزی استراتژیک

وظایف کنونی مدیریت شهری (صرف نظر از تنوع و اختلاف در نظامهای اجتماعی و سیاسی گوناگون)، تنها محدود به مواردی از قبیل برنامهریزی، خدمات رسانی، مدیریت فرهنگ محلی، انجام پروژههای عمرانی و… نمیشود. بلکه جهت دهی فعالیتهای شهری و ترسیم چشمانداز شهر در راستای دستیابی به توسعه پایدار از جمله مهمترین وظایف مدیران شهری به شمار میرود. یک مدیر شهری باید بتواند در دنیای رقابتی نقاط قوت و ضعف شهر خود را شناخته و درصدد تقویت مزایای رقابتی آن برآید.

از این رهگذر است که شهر میتواند نقطه قابل اتکایی در شبکه جهانی شهرها بیابد و کارکردهای خود را در نظام سرمایه داری بینالملل بهبود بخشد.

بدین ترتیب «مدیر شهری» با «مدیر شهرداری» تفاوتهای بسیار دارد چه اینکه اولی مسئول ارتقای قابلیتها و توانمندیهای شهر و شهرنشینان است. در حالیکه دومی، بیشتر مجری است و پاسخگویی آن تنها محدود به نحوه عملکرد است و نه نتایج و پیامدها.

بسیاری، معتقدند که جامعه آینده، جامعهای شهرنشین خواهد بود؛ بنابراین، شهرها به جای این که مکانهایی بی ثمر برای سرمایهگذاری اقتصادی یا تراکم کارگران بیکار با انبوه مشکلات اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی باشند؛ باید که به مراکز رشد و پویایی اقتصادی و اجتماعی، در چارچوب ملی، بدل شوند. این مراکز، باید که آفرینشگر فرصتهایی ارزنده برای رفاه و توسعه نه تنها جمعیت ساکن در آن، بلکه جمعیت تمامی کشور باشد.

امروزه، شهرها از دو جنبه اهمیت یافتهاند: یکی بعنوان مرکز تجمع گروه عظیمی از مردم، دیگری بعنوان عمدهترین بازیگر نقش اقتصادی، در کل اقتصاد ملی. از اینرو، باید به مسائل و مشکلات آنها، توجه بیشتر و دقیق تر کرد. زیرا، در حالتی که برنامهریزی دقیق و درست، سبب رشد اقتصادی، تثبیت سیاسی و افزایش مشارکت شهروندان درامور شهرها میگردد، شکست در حل مشکلات و مسائل شهری، سبب رکود اقتصادی، نارضایتیهای اجتماعی و سیاسی، فقر، بیکاری و تخریب محیط زیست خواهد شد.

دستيابي به رشد هوشمند مديريت شهري

مترجم: مریم رضایی منبع: Mckinsey بخش نخست چه عواملي یک شهر خوب را میسازند؟ این سوال مهمی است؛ چون تا سال 2030 حدود 5 میلیارد نفر – یعنی 60 درصد جمعیت دنیا – در شهرها زندگی خواهند کرد و عامل سرعت گرفتن رشد اقتصادی دنیا خواهند بود (این رقم اکنون 6/3 میلیارد نفر است).

رادیو بهار | صدای بروجرد | Radio...